بنده همچنان در حال امتحان دادن هستم.نمي‌دونم اين كابوس امتحان‌ها بلاخره كي تموم مي‌شه؟! يه چند روزيه كه دارم امتحان‌هاي دانشگاه رو با امتحان‌هاي مدرسه مقايسه مي‌كنم. يادم مياد وقتي كه امتحان‌هاي مدرسه تموم مي‌شد با خوشحالي فكر مي‌كردم كه دنيا براي سه ماه دست خودمه و هر كاري كه دلم بخواد باهاش مي‌كنم اما حالا هر وقت امتحان‌هاي دانشگاه تموم مي‌شه، بيش از پيش به اين قضيه پي مي‌برم كه دنيا اصلا هيچ وقت دست من نبوده و نيست و نخواهد بود. و اينكه كماكان زندگي همچنان ادامه داره مثل قبل.خوب يا بد بودنش رو نمي‌شه با اطمينان گفت ولي همچنان ادامه داره.

ديروز امتحان MIS(سيستم‌هاي اطلاعات در مديريت) داشتيم در حالي كه داشتم درس مي‌خوندم به تعريفي از مساله برخوردم كه به نظرم جالب اومد. نوشته بود:

"مساله عبارت است از يك جريان غير منطبق بر امور جاري"

تولدم رو پيشاپيش به خودم تبريك مي‌گم. فردا تولدمه و من 21ساله مي‌شوم.البته چند سالي هست كه حلاوت و شيريني تولدم با تلخي روز امتحان يا روز قبل از امتحان آميخته شده به هر حال فردا هم تولدم است و فردا باز هم امتحان دارم.مهم نيست مهمه اينه كه چه زود يك سال ديگر گذشت و چه زود يك سال پيرتر شدم.

نمي‌دونم چرا وقتي روزها به امتحان‌ها نزديك ميشه انواع درد و مرض‌هاي دنيا سراغم مياد. تو كه تمام ترم رو خوش ‌گذروني به اميد شب امتحان كه از شب تا صبح بيدار بموني و درس بخوني. اما انقدر دردهاي مختلفي اون شب باهات كه حتي نيم ساعت هم نمي‌توني بيدار بموني. تازه با اون همه‌ درد و مرضي كه داري تكرر ادرار (يا همون جيش سابق) هم بهش اضافه مي‌شه و سر جمع نيم ساعت هم نمي‌توني به طور مداوم بشيني پاي درس.

  RSS