به خاطر اينكه دوستان علاقه زيادي به پست نقاشي‌هاي بچه‌گانه نشون دادن به همين خاطر تصميم گرفتم به همين خاطر نقاشي كه باعث شد اون مطلب رو براش بنويسم ضميمه‌اش مي‌كنم

بلاخره اين نشريه ما هم اينترنتي شد البته خيلي وقته كه اينترنتي شده اما به علت مشغله‌هاي بسياري كه داشتم نتونستم اعلام كنم حتما يه سري بهش بزنيد

مياد پيشم سرش رو كج مي‌كنه و قيافه مظلومانه مي‌گيره بهم ميگه مداد رنگي‌هات رو با يه كاغذ ميدي بهش ميدم همه‌ي بچه كوچولوهاي فاميل مي‌دونن كه اگه بيان خونه‌ي ما و براي من نقاشي بكشن من نقاشي‌هاشون رو به ديوار اتاق مي‌زنم هميشه وقتي نقاشي مي‌كشيد كلي با ذوق و شوق مي‌اومد و نقاشي‌ش رو بهم نشون مي‌داد و برام توضيح مي‌داد كه هر كدومشون چه معني داره اما اين دفعه اصلا متوجه نشدم كه كي نقاشي‌ش رو كشيده بود و كي برام روي كيس كامپيوتر گذاشته بود و رفته بود حالا كه بعد از يك هفته كه شديدا درگير روزمرگي‌هاي زندگي بودم به طور اتفاقي نقاشي‌ش رو ديدم به اين فكر كردم كه شايد واقعا لياقت ديوار اتاق من كمتر از اين باشه كه نقاشي معصومانه او بهش قاب بشه ولي من با تمام افتخار يه نقاشي ديگه به نقاشي‌هاي اتاقم اضافه كردم

توي اين دو ماه اخير اين ششمين كتابييه كه خوندنش رو نيمه رها كردم نمي‌دونم چرا؟ شايد ديگه تا اخر عمرم نتونستم كتابي رو تموم كنم اين حس بديه خيلي ازارم ميده به همين خاطر تصميم گرفتم اگه حتي مجبور بشم يك سال اين كتاب رو پيش خودم نگه دارم نگهش مي‌دارم تا خوندنش رو تموم كنم

مریم و صادق عزیز براتون بهترین روزها رو ارزو می کنم

  RSS